داستان فیلم روایتی دردناک از زوج سالخورده‌ ای است که به علت کهولت سن دچار زوال عقلی شده‌ اند. "جرجز" و "آنه" هر دو آن ها معلم موسیقی بازنشسته هستند. دخترشان آهنگ ساز است و به همراه همسرش در خارج از کشور زندگی می کند. روزی "آنه" دچار یک حمله قلبی می شود و ....

داستان فیلم درباره نویسنده ای می باشد که کتابش برنده جایزه بهترین ترجمه سال شده است. او برای انجام مصاحبه مطبوعاتی به فلورانس آمده و عنوان می کند ایده کتابش را در فلورانس به دست آورده است. در این سفر او با زنی که صاحب یک گالری آنتیک است، آشنا می شود و…

با دنبال کردن داستان یک مادر و پسر، به گذشته‌ای تاریک سفر می‌کنیم که با تصادفی تلخ آن‌ها را از هم جدا کرده است. مادر به یک هنرمند و شفاگر سرشناس تبدیل می‌شود و پسر بزرگ شده و به یک شاهین‌باز عجیب بدل می‌گردد که نشانه‌های غیبت دوگانه را بر دوش می‌کشد. در زمان حال، یک روزنامه‌نگار جوان زمینه‌ساز ملاقات این دو می‌شود؛ دیداری که معنای زندگی و هنر را به چالش می‌کشد تا شاید امکان زندگی کردن با تمام وجود را، با وجود تمام تردیدهای مسیرمان، متصور شویم.

در اپرای «زن‌ها همگی همان‌گونه رفتار می‌کنند»، اثر کمدی و تلخ موتسارت و دا پونته درباره هوس، وفاداری و خیانت، چه کسی عاشق چه کسی است؟ یا آیا سردرگمی‌هایی که شخصیت‌های اصلی برای یکدیگر ایجاد می‌کنند باعث شده که با وجود دوئت‌های عاشقانه صمیمانه و کمدی ظاهراً پرجنب‌وجوش، دیگر هیچ چیز درست پیش نرود و فرسایش عاطفی جایگزین احساسات واقعی شود؟ این اثر یک شاهکار بی‌زمان و پر از پرسش‌هایی است که همه ما را تحت تاثیر قرار می‌دهد. مایکل هانکه، کارگردان برنده جایزه اسکار، یک بار گفت که او صرفاً دقیق عمل می‌کند و نمی‌خواهد واقعیت را تحریف کند. او در دومین کارگردانی اپرای خود پس از دون جووانی در سال ۲۰۰۶، تصویری را ارائه می‌دهد که شبکه آرته آن را «نگاهی ناامیدانه به عشق در تفسیری واقع‌گرایانه و بسیار سرد» توصیف کرده است.